Boşlukta Süzülüyorum
Bir boşlukta süzülüyorum
Bulutlara çarpa çarpa göğü deliyorum
Süzülmek deyince düşmek mi gelir akla
Evrene mi düşmek bu beni atmosferden atan
Yoksa gözlerine çekilen bir kalem miyim neyim
Sen misin benim evrenim
Karanlığım ve güneşim
Yıldızım toz bulutum
Sen misin uzaklarını gözlediğim
Sen misinanın ucunda bana bağlı kurşun
Ansızın bozduğun düzenim
Göktaşlarını geri çek yok atmosferim
Yok dinozorlarım tükenmez nesli özlemin
Düşüyorum iki gözüm
Belki de yükseliyorum
Ben de bilmiyorum
Düşünüyorum iki gözüm karanlık olsaydı
Yine kokundan tanır severdim seni
Tanımadan kokundan severdim seni
Kanasa kulaklarım kalabalıktan
Sesleri ayırır seçerdim seni
Evren genişliyor ve sığmıyor içim içime
Evreni içime sığdırıyorum
Sen bana sığmıyorsun
Evrenim sensin
Evim sensin
Evren genişliyor ve
Sığmıyor içim içime
Dışına çıkamadığım bir şeyi içime hapsediyorum
Boşlukta süzülüyorum
